Posts

Genade zij met u. Maar vooral met mij

Afbeelding
Vergeef ons onze zonden, gelijk ook wij vergeven aan onze schuldenaren.” - uit het ‘Onze Vader’, christelijk gebed Wie van jullie is niet opgegroeid met dit gebed? Ik kan het zingen, declameren, murmelen of innig reciteren, naargelang van mijn stemming. Niet dat ik dit specifieke gebed vaak gebruik tijdens mijn meditaties. Ik zoek mijn heil meestal bij sanskriet gebrom dat ik niet begrijp maar dat me wel makkelijk in hogere sferen brengt. Door een diepe dialoog deze week kwam ik tot de vaststelling dat ik de relatie met mijn giftige ex nog geen passende plaats heb gegeven. ‘Vergeving’ is het belangrijkste aspect dat nog mist om dat hoofdstuk af te sluiten. Genade hebben met hem, maar vooral ook met mezelf.Vergiffenis schenken aan iemand:üDie nauwelijks benzine in jouw auto gooide of onderhoud betaalde maar er wel dagelijks gebruik van maakte;
üDie bijna drie jaar gratis bij je gewoond en gegeten heeft;
üDie betrapt werd met een andere vrouw in bed;
üDie de politie omkocht om je dreigtel…

Later wil ik even stoer zijn als jij

Afbeelding
Later wil ik even stoer zijn als jij.” – Dertienjarig meisje tegen achttienjarige LenkeIk was achttien jaar en had geen idee waar ik heen ging. Ik dacht dat ik de wereld kon veroveren in mijn onverschrokken outfit: lange zwarte jas en laarzen op een strak grijs minirokje. Ik deed wanhopig alsof ik wist waar ik heen ging.  Blijkbaar maakte het indruk op de buitenwereld. Vanbinnen borrelde er één grote maalstroom van angsten en onzekerheden door mijn lijf. Ik wist helemaal niet wat te doen met mezelf. Ik durfde de weg nog niet vragen aan een vreemde op straat en liep liever twee uur verloren in een onbekende stad. Dat was de tijd voor google maps in de palm van je hand je kritiekloos de weg kon wijzen. Mijn brein vormde een constante rivier aan grillige gedachten. Gedachten die de ene dag enthousiast van een waterval wilden kletteren, om de volgende dag als een wilde zalm weer stroomopwaarts te willen springen. Ik was net van de middelbare Steinerschool af, en méer dan schoolmoe had ik…

Klaar voor een uitdaging? Neem het openbaar vervoer in Oeganda

Afbeelding
Openbaar vervoer betekent kleine busjes waar officieel 14 mensen in mogen (zie foto). Maar waar makkelijk twee-en-twintig volwassenen, vijf kinderen, drie kippen en het equivalent aan bagage om drie weken weg te blijven, inpast. Qua geur en massa te vergelijken met zo’n studentenauto vol festivalgangers nadat ze van Rock Werchter terugkomen. Drie dagen niet gewassen, stinkend naar zweet, bier en seks. Openbaar vervoer is een uitdaging, om het positief te benoemen. Ik zou ook kunnen zeggen: a bad trip through hell. Het kan meevallen, het kan tegenvallen. Het eerste jaar dat ik in Oeganda woonde deed ik alles met openbaar vervoer. Ik ben blij dat ik dat gedaan heb, weet wat het is en hoe het werkt. Maar ik was enorm opgelucht toen we een auto kochten en onszelf in onze eigen tank in het gewoel dat verkeer heet konden storten. Openbaar vervoer kan ook een sedan zijn. Een auto waar naast de chauffeur vooraan drie volwassenen zitten (beeld je dat in op de foto). Eentje heeft dan inderdaad h…

Aannemen en aanvaarden

Afbeelding
“Grant me the serenity to accept the things I cannot change, Courage to change the things I can, And the wisdom to know the difference.” – Reinhold Niebuhr

Deze lockdown scherpt ons bewustzijn aan. Ik hoor en lees verhalen van mensen die ontdekken dat ze helemaal niet zoveel hoeven te doen en hebben als ze altijd hebben gedacht.
Ik hoop dat dit bewustzijn in de bedrijven ook is doorgesijpeld. Dat al die zakenreizen en belangrijke vergaderingen niet per se hoeven.
Mijn bewustzijn groeit in die zin dat ik probeer los te laten wat ik niet kan veranderen. Het heeft geen zin me schuldig te voelen omdat ik geld genoeg heb om (lekker) eten te kopen. Het heeft geen zin om minder te eten uit misplaatst medeleven met hongerige mensen.
Mijn bewustzijn groeit in die zin dat ik probeer te aanvaarden wat ik wel kan doen. Dat zijn kleine zaken, maar de zee bestaat uit vele kleine druppels. Ik deel zeep en suiker uit in de dorpen van UGoGreen, onze NGO,en geef werk aan vier vaste medewerkers. Leverancie…

Dertien keer erkentelijkheid

Afbeelding
Je moet een pakkende titel bedenken, zegt mijn schrijfcoach. Een goede inleiding die je lezer weg trekt van het oh zo makkelijke FB gescrol.
Dat is niet zo gemakkelijk. Ik schrijf om mijn frustraties te uiten of zoals vandaag: mijn erkentelijkheid. Dat deel ik dan graag in deze wereld waar iedereen alles online gooit. Wie weet heeft iemand anders er ook wat aan.
Maar wat voor titel dat dan moet hebben...
Deze blog gaat over dankbaarheid. Aangezien ik een uitmuntend schrijver wil worden, zoek ik woorden eerst op.
Dankbaarheid heeft volgens synoniemen.net de bijgedachte “dat de weldoener voor ons te hoog staat om hem met een wederdienst te belonen, zoals men God dankbaar is voor zijn vele weldaden.”
Erkentelijkheid, alweer volgens die website, onderstelt “dat men gaarne tot een wederdienst bereid is”.
Het woord erkentelijkheid gebruik ik in de titel om interessant over te komen en jullie te lokken om te lezen. Hoewel ik zeker gaarne tot een wederdienst bereid ben, gebruik ik verder gewoon d…

Fuck this shit

Afbeelding
Voel me al heel de week goed. Tot ik net een berichtje kreeg van een goede vriendin.
Maandag ochtend was even heel moeilijk. Ik voelde me zwaar k u t en kon me echt nergens toe zetten om er uit te raken. Ik apte een paar mensen en verwachtte dat zij me met een perfect antwoord wel uit de put gingen halen.
Het duurde meer dan twee uur vooraleer er iemand antwoordde. Tegen die tijd was ik naar het werk gegaan en volop beginnen poetsen. Thuis had ik ook kunnen poetsen maar zag het nut er niet van in. Op het werk was het tenminste nog nuttig voor iemand anders. Heel luid hardcore muziek opgezet, niet die shit van Elsa to let it go, maar vuur en vlammen van Rammstein. Heerlijk. 
Diezelfde dag kregen we te horen van de overheid dat naast een verbod tot gebruik van openbaar vervoer, ook een verbod op gebruik van prive vervoer werd ingesteld.
Ik kreeg een shock. Mijn auto mijn vrijheid afnemen??
Ja dus. Met ingang van die avond. En ik was al thuis. Vijf kilometer van het werk. Een uur wandelen …

Blanken denken dikwijls dat ze het beter weten

Afbeelding
“Zolang je hun handen vol stopt met allerlei hulp ben je ‘madam’, maar zodra er ergens iets mis is ben je plots ‘een vreemde’. Hopelijk hebben ze je vlug weer nodig, dan ben je onmiddellijk weer een goeie. Zo gaat dat”  -  reactie van een lezer op de laatste UGoGreennieuwsbrief
In die nieuwsbriefhad ik beschreven hoe blanken hier niet meer worden aangesproken met ‘muzunug’ maar met ‘corona’. Voorlopig zogezegd als een onschuldig grapje, maarik voel me toch extra kwetsbaar. Het is zo makkelijk om een minderheidsgroep de schuld te geven van wat dan ook. Is dit herkenbaar voor jou?
Alle overheden roepen hun onderdanen in het buitenland op om terug te keren naar het vaderland. Ik begrijp dat niet. Waarom zou je een – voorlopig - onbesmet gebied verlaten en naar zombieland vliegen? En daarbij, is het allemaal zo erg als ze ons doen geloven? Wie ken jij persoonlijk die een ernstige vorm van Covid-19 heeft en er eventueel ook aan gestorven is?
Natuurlijk, als het hier in Afrika echt uitbreekt …