Zoekend in de mist

Het wordt tijd dat ik ook nog eens een update geef over onze plannen he. Als ik mn blog zo bekijk lijkt het wel of ik alleen maar naar feestjes ga of geef en wat babies knuffel, haha! Bon wie herinnert zich nog Empowerment 2020 met de 6 projecten? Koffie en bosbouw zitten nu erg hoog in de schuif. Reggie is volop aan het kijken om een koffie-rooster-machine te kopen en cursus te volgen, ik ben veel aan het bijleren over bosbouw en ecologie (via mijn WeForest werk). We zijn ook al naar een paar stukken land gaan kijken, vandaag nog naar eentje waar ik redelijk wild van ben! Het huis is in redelijk slechte staat, moet volledig gerenoveerd worden dus daar zie ik mogelijkheden! Nu is de vraag hoeveel we kunnen afbieden (heb daar echt géen idee van) en vooral: wanneer en hoe hakken we de knoop door of we het zullen wagen of niet? Reggie heeft het nog niet gezien en komt pas over een maand terug. Heb wel fotos genomen en door gestuurd aan hem.  Spannend!! Ik heb ...

Feestjes geven is altijd plezant, hoewel geld- en tijdrovend! Maar zo leuk om gezellig bijeen te zitten, te kletsen, leuke kadootjes te krijgen (vervolg van onze nieuwe uitzet :D ) en vooral ook te genieten van heerlijk eten, geimporteerd door mijn liefste koerier! Typiche Oegandese stoeltjes (in mijn handen) Mijn liefste koerier. Kei moe van de reis, maar toch present op de housewarming! De feestdis: kaas (geimporteerd), zalig lekker donker brood (geimporteerd), fricadon en gehaktballetjes (alles zelf gemaakt!!), tomatensla, koolsla, gedroogde vruchten en olijven (zelf gemarineerd). Reggie en onze mede-compound bewoner Brian Kato en Miriam, onafscheidelijke vriendjes :D De feesttafels en gasten Jojo, onze kei lieve schattige buurjongen Nog meer feesttafels en gangers De stoeltjes Dessert: zelfgemaakte cupcakes op een zelfgemaakte cupcakestandaard (Afrika maakt een mens creatief!)

Vorige week ben ik dan eindelijk serieusly gaan shoppen in Nyendo market voor nog wat extra kledij voor de kids van het Babyhome. Ziehier het resultaat voor iets meer dan 30 euro: 10-tallen stalletjes met hopen (letterlijk) kledij. Er in duiken en uitzoeken is de boodschap! Je kan ook tegen de verkoper zeggen dat je iets rood zoekt, of een broek, dan haalt hij álles uit de stapel dat min of meer rood is of op een broek trekt. Iets passen? Dat doe je over je eigen kledij heen. Het resultaat Gideon Jeremiah. Ze zijn zó snel tevreden, die kids. Hartverwarmend. Gideon in een zwempak dat min of meer drijvende houdt. Bij de vorige zwembeurt gingen alle kids in hun ondergoed, dus we hebben van de gelegenheid gebruik gemaakt om wat zwemkledij op te kop te tikken. Nu nog wat zwembroeken voor de boys. Miracle, klaar om er in te duiken. Nico en Mickey. Zoooo schattig!! Ook voor beide mini-babies hebben we een stuk of 10 body-kes gekocht. Het o...

Voor degenen die het nog ni wisten (en voor de rest ook): ik heb al een hele tijd een lieve, halfwilde kattin, die dus zwanger was en voorbije zondag bevallen van drie mega schattige kleintjes, waar ik helemaal verliefd op ben!!

Bij deze weer een overzicht van de kosten deze maand. Alles nog steeds betaald van de overschot van de kerstkippenactie. Ontvangen giften januari: € 103 Kosten januari: € 156 Totale pot op overschot: € 687

Als dit het begin van mijn drakenjaar mag voorstellen, dan mag het zo ongeveer nog wel blijven doorgaan. Paar weken geleden mijn paspoort kwijt gespeeld. Ondertussen weer gevonden, maar te laat, want reeds nieuw gehad van ambassade. Uiteraard heb je dan ook een nieuwe stempel nodig van Uganda's immigratie, want visum is er natuurlijk niet bij in een nieuw paspoort.  Immigratie Kampala is een hel. Daar werken machtsgeile mensen die je stempel weigeren gewoon omdat ze het kunnen. Vanochtend binnen 10 minuten bij Immigratie Masaka een vervangende stempel gehad. Zonder vervelende vragen of extra documenten of zelfs geld! Zo blij als een blije draak naar de supermarkt, dankbaar en gelukkig dat het zo vlot gegaan was. Wordt ik aangesproken door een 13-jarig meisje, bijna in tranen, om te vragen of ik haar schoolgeld kan sponseren.  Ik wijs haar af (als ik dat met iedereen zo moet beginnen doen), maar ze volgt me. Ik koop ondertussen ook al niet meer wat ik wou kopen...

Zo trots was ik een paar weken geleden op mezelf. Dacht dat ik het gebruik van boda's (brommertaxi's) onder de knie had. Zodra je begint te onderhandelen over de prijs, weten ze dat je niet weet wat het kost, dus vragen ze meer. Maar binnen het dorpje zelf is bijna elke rit dezelfde prijs. Eigenlijk moet je gewoon opstappen en zeggen naar waar je wil gaan en dan het gepaste geld geven op het einde. Dat ging eigenlijk redelijk goed tot deze week. Begon er toch eentje te zagen dat de naft zo duur is (altijd hetzelfde excuus) en blablabla. Pft heb dan uiteindelijk maar toegegeven. In Kampala hetzelfde liedje. Daar heb ik niet toegegeven. En nu net weer van dattum. Ik zei dat hij niet moest denken omdat ik muzungu ben dat ik veel geld heb. Sure you do! zegt ie. En dat ik ook moest werken voor mijn geld, net als hij. No, impossible, zegt ie met een serieus gezicht. En hij is niet de enige. Die geloven écht dat wij niks moeten doen en dat het geld op onze rug groeit.  ...

Zoals jullie over het concept konden lezen, hebben we heel wat plannen. Waarschijnlijk kunnen we ze niet alle 6 realiseren (te weinig volk, tijd en geld). Voorlopig zitten de Bosbouw en Koffie-maken het hoogst in de schuif, hoewel dat allemaal weer snel kan veranderen natuurlijk, we zitten nog steeds in Afrika! We weten zo goed als niets over bosbouw of koffie branden, maar zowel Reggie als ik zijn ons volop aan het inwerken. Reggie gaat een cursus koffie branden volgen (das net zoiets als vinoloog, worden). Ik zat te googlen over bosbouw en ecologisch werken, toen ik op de site van WeForest terecht kwam. Zeer interessante Belgisch/USA organisatie die reeds bomen planten op 15 verschillende locaties in verschillende landen in de wereld. Ze zochten nog een vrijwilliger 'assistent to the CEO', ik heb me aangemeld en ben nu al de 2e week bezig met allerlei zaken voor hen. Leve het internet, dat je op afstand kan werken :D Enfin, het geeft me het gevoel dat ik wa...

Tussen al mijn geinformeer en gelees en concept-geschrijf door, is het heel fijn om naar het Babyhome te gaan en liefde te geven aan en te krijgen van al die schattige kleintjes. Er zijn er 2 die nog meer dan de rest mijn hart gestolen hebben (alweer), ik moet mezelf er echt aan herinneren dat die knoddige snoesjes niét om op te eten zijn! Enkele impressies van de voorbije bezoekjes: Sam is helemaal gek van mijn tattoos en wou er ook eentje. Ik had hem verteld dat het (veel) pijn deed. De volgende keer had ik een plaktattoo bij. Fier dat hij was! En vooral toen hij me vertelde dat het helemaal geen pijn deed... haha! Eén van de mama's vroeg een paar dagen later of het een permanente was, omdat ze er nog steeds ophing. Nante bij de manicure. Waar dient een kast voor? Om gezellig allemaal in te kruipen natuurlijk! James en tandenborstel Nina, een Deense vrijwilligster geeft tandenpoetsles Emily vindt het vooral heel lekker om de tandpasta gewoon o...

UGoGreen Organization Dat is het uiteindelijk geworden. Met dank aan alle meedenkers voor de naam! We willen actief zijn op het vlak van educatie, met een 'groene' draad doorheen de verschillende projecten. We hebben ook een concept geschreven, dat ik hier zeer summier zal toelichten, meer info volgt op de website (nog under construction): Empowerment 2020 Project 1: Training center (te beginnen met studiebeurzen aan te bieden dmv sponsors) Project 2: Land (land kopen) Project 3: Eigen woning (eigen huis renoveren of bouwen) Project 4: Bosbouw (bomen aanplanten om over een jaar of 7 winst van te kunnen maken) Project 5: Bed & Breakfast (guesthouse bouwen/openen) Project 6: Koffie (afgewerkt product verwezenlijken, nu worden er vnml enkel koffiebonen geëxporteerd) Het zijn verschillende projecten die verschillende bedragen vereisen om te kunnen realiseren. Het is ook nog niet zeker of dit allemaal wel door zal ga...