Zoekend in de mist

Het is hier sprinkhanen-seizoen. Echt miljoenen van die beesten vliegen in het rond en worden bij nacht gevangen door grote spotlights, gladde metalen dingen en voor veel geld verkocht. Hier in onze tuin vliegen ze ook lekker rond en ons personeel vindt het geweldig om er ook achteraan te gaan. Het doet me dus echt denken aan kids met pasen die rondspringen in de tuin om alle eieren te vinden. Zooo grappig om ze als gekken in het rond te zien springen, in alle richtingen om de sprinkhanen te vangen. Waarne ze hun vleugels en poten uittrekken zodat ze niet meer kunnen ontsnappen (das iets minder grappig om ze dan te zien kronkelen voor nog een hele tijd alvorens ze sterven...). Gisteren was een absoluut dieptepunt aan klanten, plus ook nog eens een klant die hier uren zat met slechts 1 drankje, heel de tijd op internet. Daar werd ik dus echt ambetant van, en aangezien er dan toch geen andere klanten waren, heb ik het internet gewoon uit getrokken. Na. Het grappigste was dan nog ...

... waardoor ik zoveel van Afrika hou. - Ik geef een nagel en een hamer aan mijn tuinier/dagbewaker om wat extra gaten te slaan in mijn sandalen zodat ze beter passen. Na afloop geeft hij de hamer én de nagel terug. Die nagel was eerst krom geslagen door mijzelve, maar hij heeft die weer recht geslagen voor toekomstig gebruik. Geen wegwerpcultuur hier! - Nadat ik aan al mijn personeel hun verjaardag had gevraagd, was er eentje bij die niet wist wanneer ze geboren was. Ook niet het seizoen of iets anders herkenbaars. Dus heb ik zelf een datum verzonnen (vandaag) en een cake voor haar gebakken. Beetje versierd en gegeven. Tjongejonge wat was ze blij! Ze had nog nooit in haar leven iets voor haar verjaardag gekregen. - Twee dagen geleden met Joris met de boda-boda naar Lake Nabugabo gereden, een meer in de buurt wat een leuke plek is om de dag door te brengen. Als goede toerist wou hij daar naar toe, en ik was zelf ook wel toe aan een break (dinsdag is onze rustdag). Al die kids onde...

Tijdje geleden he! Sorry, heb het nogal druk. Niet dat er zoveel klanten zijn heel de tijd, maar als enige manager alles in het oog houden is niet zo evident. Op Facebook ben ik ietsiepietsie actiever met fotos (voor degenen die zich al tot dit medium bekeerd hebben... ;) op onze Plot 99 fanpagina! Het gaat dus redelijk goed met de zaak. Vele uren verveling voor het personeel, vandaag van 10 tot 12 geen kat gezien. Maar nu zit het, ondertussen naar goede gewoonte, vol met vrijwilligers van BeMore , een nederlandse organisatie met hoofdzetel in Masaka. De coordinators zijn helemaal vol van onze Coffeehouse, en sturen dus elke maand een nieuwe lading vrijwilligers deze kant op. Heel goed natuurlijk! Ook de gamenight op woensdag avond is meestal een succes, evenals de events die ik organiseer. Zoals Halloween. Het spijtige was dat 15 mensen zich hadden ingeschreven, en ik dus ook gekookt had voor 15 (allez, mijn personeel had gekookt), en er slechts 7 mensen zijn opgedaagd (en dus be...

En joepie, de uniformen voor ons personeel is er! Of toch bijna. Daarom voorlopig nog slechts 1 foto om jullie al een idee te geven. Zodra iedereen zijn uniform heeft volgt er een fotoshoot :) En blij dat ze waren toen ze hun kledij kregen, echt heel schattig. Reggie met koksmuts       Resty de dienster We hebben ook een nieuwe puppy, wat groter en gezonder dan de vorige. Kei schattig natuurlijk, hoewel ook veel opvoeding nodig. Hij heet Kidu, Luganda voor: iets met veel zwart. Toepasselijke naam: De andere honden aanvaarden hem goed. Fanta is al wat ouder en vindt hem vooral een vervelend klein kind denk ik, Kasana speelt de jaloerse moeder. Dus ze bijt naar hem als ze vindt dat ze niet genoeg aandacht krijgt, of als hij wil eten. Daar ben ik ook aan het werken, dat ze wat normaler doet. Geen simpele taak bij een hond die zowieso niet goed opgevoed is. Verder speelt ze ook met hem en zijn ze schattig om samen te zien. Kidu kent me ook al goe...

Alles is goed met mij en Reggie, maar gisteravond is er een muzungu dood gereden in Masaka. Iemand die we allen kennen natuurijk, zo groot is de blanke community hier niet. Ik kende hem niet heel goed, maar het voelt heel gek. Hij was net getrouwd vorige maand met een Oegandese vrouw, ging gisteren na een feestje naar huis, stond op de ring te pinken om af te slaan, tot er een bus vanachter op hen in rijdt. De bus had hen niet gezien. De vrouw en haar kind zijn ok op een hoofdwond na, maar hij is onmiddellijk gestorven. Het raakt me toch wel harder dan ik eerst dacht. Niet dat je in Belgie niet dood gereden kan worden. Het is gewoon zo zinloos en doet je weer stil staan bij zaken die je anders voor lief neemt. Gisteravond ben ik nog in het ziekenhuis geweest om de vrouw te troosten. Haar kende ik beter. Het deed me ook bedenken dat ALS ik hier iets meemaakt, ik liever ineens dood ben. In de emergency room hier wil ik liever niet terecht komen met een zware verwonding... Het is zo...

Als baas en manager van je eigen zaak, wist je dat: - je ook ontwerpster kan zijn (van de uniformen voor je personeel) - altijd achter iedereen zijn vodden aan kan zitten - je alles in het oog kan houden - je heel moe kan zijn - af en toe gewoon kan snauwen tegen je personeel - dit af en toe ook gewoon nodig is - je ook veel plezier kan hebben met je personeel - vooral als je ze kan uitleggen wat Halloween is en waarom we dan per se angstaanjagend uitziend voedsel gaan maken - onze chef kok van 25 jaar zo blij als een kind was toen hij hoorde dat hij een echte witte koksvest en muts ging krijgen (bij wijze van uniform) - onze receptionist even blij was met het idee een op maat gemaakt uniform te krijgen - je van je man ook nog eens een puppy krijgt. heel schattig en alles, maar nog een zorg erbij - het dan wel heel moeilijk wordt om mijn aandacht op de Coffeehouse te houden - je je man toch kan overhalen om nog 2 weken langer te blijven dan gepland - en je daar als self...

De eerste dagen na de opening was een geweldig succes. Kei druk, contstant mensen over de vloer die allemaal een tapa mix big bestelden, waarmee ze ineens ongeveer heel de kaart hebben geproefd. Leuk natuurlijk en ook zeer leerzaam in de keuken (in welke volgorde wat klaarmaken). Ook reeds een verjaardagscake gebakken en een klein prive-verjaardagsfeestje gehad (4 mensen). Gezellig. Ook in November is er al een groter verjaardagspartijtje gepland.  We waren blij natuurlijk, maar ik had wel heel de tijd het gevoel: gaat dit zo blijven duren? Mensen zeggen me van wel, dus we blijven positief. Sinds vorige zaterdag is het dan gedaan met het volk. We hebben amper 1 of 2 klanten per dag over de vloer. Dat is nog maar 3 dagen, en ook ergens wel logisch dat mensen een nieuwe plek willen uitproberen maar dan misschien niet elke dag of zelfs week terug komen. Gelukkig heb ik al 3 massages gedaan, das ook al iet. Maar ik heb vandaag een beetje een off-day denk ik. Ben zooooo moe i...

We zouden bescheiden kunnen blijven en zeggen dat het goed is geweest, maar we kunnen ook trots zijn op onszelf en laten weten dat de Grand Opening een GEWELDIG SUCCES is geweest!! Voor degenen die op facebook komen: zie alle leuke lieve hartverwarmende commentaren van verschillende gasten. Voor de FB-lozen hier 1 van de beste commentaren: " Fantastic opening Plot 99! Great place, great entertainment, great food, great company, great service. A massive thumbs up from me" Of nog eentje: "And a GRAND opening it was, thanks. We´ll be back!" De voorbereidingen verliepen goed, ons nieuw team aan personeel heeft het heel goed gedaan, we hadden hapjes voorzien (uiteraard voorbeelden van het menu) en iedereen kreeg een gratis drankje. Er was een groepje streetdancers uit Kampala en een grote groep afrikaanse dansers/muzikanten uit Masaka, het heeft niet geregend (ook in Oeganda moet je daar voor bidden, zeker nu het nog regenseizoen is) en er was niet zoveel volk...

Eindelijk tijd gemaakt om mijn fotos van Belgie te bekijken en op mijn pc te zetten. Nooit gedacht dat ik een mapje zou aanmaken genaamd "vakantie Belgie 2012". Het was zalig om in Belgie te zijn en iedereen te zien en knuffelen en bij te tetteren en lekker uit eten te gaan en zalige aperitiefjes te drinken (I LOVE pineau de charentes!!) en dan ook nog eens heel de tijd lekker zonnig weer te hebben! In Neerpelt hebben we dankzij de inspanningen van mijn lieve vader een wereldbeurs als standhouder bijgewoond en weet heel Neerpelt en omstreken nu toch al wie en wat UGoGreen is. Een informatieve stand open houden is niet echt aan Reggie en mij besteed (je ziet aan de fotos hoe goed we ons op ons gemak voelen...), maar een mens moet ergens beginnen, en met zo'n goede ambassadeur kan dat niet mis gaan he! Dankjewel vader voor het regelen en organiseren! Na alle afspraken en ontmoetingen en etentjes konden Reggie en ik ons ter ruste leggen in de logeerkamer van Helga, e...

De grootste werken buiten aan de terras-banda's zijn klaar. Nu nog afwerking, zoals kussens laten maken voor de stenen sofa. Verder zijn er verschillende timmermannen naarstig aan het werk om houten tafels en stoelen te maken voor het resto-gedeelte en een bar/receptie is ook nog in aanmaak. Zij zullen hier verder aan werken terwijl wij onderweg zijn naar Belgie en Frankrijk en velen onder jullie zullen ontmoeten (eindelijk weer is een keertje!). Lenke met schuim voor kussens op de boda. The Lounge area Terras-banda met stenen zetels en een grote ronde tafel. Walkway naar de 2e terras-banda. Hier komt nog een lange plank tegen de linkerkant om aan te zitten met krukjes en van het zalige uitzicht te genieten (terwijl je laptop of telefoon oplaadt).