Zoekend in de mist

Joehoe! Nog meer kadootjes van de webshop kunnen uitdelen, dankzij onze trouwe donateur en een nieuwe! Hak met veel dankbaarheid ontvangen door een arme familie. Ze hadden al wel een hak, maar die was zo goed als kapot en gaf vooral veel blaren en maakte de gewassen kapot. Jjaja met hak. Danku trouwe fan en sponsor L. ! Justine met zeep en een deel van haar uniform. Danku sponsors K. en T. voor jullie bijdrage voor schoolgeld, zeep en uniform!  De oudste dochter van de familie die de hak ontvangen heeft is ook nog toegevoegd aan ons lijstje met kids die wachten op nieuwe sponsors om hun schoolgeld te betalen.

Justine is het meisje dat vorige week gestart is met kapster opleiding. Ze heeft een brief geschreven naar ons en jullie. Eerst een paar vertalingen: Recher = Rietje Dotor = daughter weya = we are great = greet De rest zal je wel ongeveer snappen of snap ik zelf niet maar ik vond het zo lief en ontroerend dat ze dit schreef. Moeke Rietje heeft vooral contact met haar, daarmee dat ze haar naam kent en de mijne niet. Dear Recher, Dear how is your life me my life is ok. Dear me I ma very happniss. Dear Recher and dotor I great you. Thank you very much very very much. I me happy I great you other people from Belgium ( omdat we uitgelegd hebben dat wij zelf haar schoolgeld niet betalen maar met jullie giften ). You dotor how is your life me is ok. Rechter and dotor the good people weya very very happy weya very very happ weya writing and so weya have come together. well come dear Recher well come dear dotor well come dear other people from Belgium to serve you how today...

"Oh wat goed mijn vaste boda boda rijder. We gaan een lange rit maken en je stopt speciaal langs je huis om je helm te gaan halen." "Ah ja, want het regent!" Voor de duidelijkheid: een helm draag je dus niet voor de veiligheid maar tegen de vliegen en de regen. Rare jongens die Oegandezen. :)

Waauw wat een week! Maandag als een echte businessvrouw onderhandeld en een goeie deal gesloten over het pand dat ik heeeeeeeel graag wou hebben voor een coffee bar, dinsdag al gelijk toezicht gehouden op de verhuis / herplaatsing van de meubels, gister en vandaag veel nagedacht en lijstjes en plannetjes gemaakt over alles wat we nodig hebben om een coffee bar op te zetten. Daarnet de officiële papieren en certificaten ontvangen van ons bedrijf. We bestaan nu officieel in Oeganda, onder een iets andere naam aangezien UGGO al bestond. In Oeganda zullen we bekend staan als U Go Green Link Limited, hoewel we UGGO wel gewoon gaan blijven gebruiken. Jaja, alle maanden van prospectie en onderzoek en netwerking hebben dan eindelijk iets opgeleverd, zo leuk/spannend/goed!! Reggie als patron en Lenke als café madam, wie had dat ooit gedacht. Als je me 10 jaar geleden had gevraagd wat ik meer waarschijnlijk had geacht: verhuizen naar Afrika of café madam worden, dan had ik Afrika gez...

Dat het toch wel heel leuk moet zijn om Sinterklaas te spelen, zei iemand me. Dat valt soms nogal tegen. Het is leuk, maar het bevestigd ook het beeld dat ze hier van blanken hebben: die hebben al het geld van de wereld (ze kunnen het zomaar uit de muur halen) en kunnen zomaar opeens voor je deur staan met kadootjes (kledij, speelgoed, een geit). Dus waarom hen niet alvast op straat aanklampen en ineens om schoolgeld vragen? Wij zijn uiteraard heel blij met alle donaties en we maken er mensen ook heel blij mee, ik weet alleen niet of het een goede manier is om mensen onafhankelijk van hulp te maken. Daarom dat we beslist hebben om hier geen NGO op te starten (de zoveelste) maar een bedrijf. Mijn belangrijkste criticus (danku I. en blijf dat doen aub!) vroeg zich af of een westers cafe wel past in de cultuur hier. De Oegandezen die het kunne betalen willen zich maar al te graag spiegelen aan de Westerse cultuur. Degenen die het niet kunnen betalen kijken er naar op en vinden het a...

Ontvangen giften mei: 208 euro Uitgaven mei: 178 euro Totaal pot op overschot: 980 euro

Waauw, weer een prachtig stukje Oeganda gezien, dankzij gulle Linda, waar we een gratis lift van kregen. De Ssese Islands liggen in het Victoria meer. Had er veel van gehoord, maar was er nog niet geweest. Rietje/moeke wil natuurlijk ook wel wat van het land zien, en dit was een mooie kans. Uurtje rijden over een vreselijke hobbelweg, uurtje wachten aan de ferry (pont), uurtje varen en weer een uurtje over weer een vreselijke hobbelweg. Linda is daar voor haar werk, ben 1 dag mee geweest naar een schooltje om te luisteren naar de 'uitdagingen' zoals ze dat hier zo mooi zeggen. Verder hebben we niet veel gedaan, gewandeld, gezond, verbrand, geluierd. Voor de rest spreken de fotos voor zich denk ik. wachten aan de ferry / pont om te boarden strike a pose: Linda op zn afrikaans tijdens de overtocht, de eilanden zijni n zicht! Heb je al een keer sprinkhaan gegeten? wil je niet proberen? ik wel hoor! smaakt nog ook! aankomst bij zonsond...

Ik begin te begrijpen waarom de mensen zeggen dat hier zoveel mogelijkheden zijn. Ik heb hier ondertussen inderdaad veel ideeen en zie de gaten in de markt. Over sommige zaken heb ik al verteld, over ander misschien nog niet, dus bij deze verschillende van onze wilde ideeen: - guesthouse beginnen / overnemen - koffie roosteren - kapsalon voor blanken in Masaka - massage salon - koffie en wijnbar met lekkere drank en goede service en sfeervolle omgeving - thema feestjes organiseren en de decoratie maken - westers restaurantje met lekker eten en goede service en sfeervolle omgeving - patisserie winkel met lekker brood en cake  Er zijn er nog meer maar die weet ik niet meer. Van de meeste heb ik wat marktonderzoek gedaan en cijfers opgezocht, gezien of en hoeveel we eventueel zouden kunnen verdienen (na aftrek investering). Daardoor worden sommige ideeen afgevoerd, andere blijven wat hangen in mijn hoofd, zeker als ik niet zo goed zie hoe er geld mee te verdienen of zelfs...

In maart de eerste donatie voor een geit ontvangen, in april nog een donatie voor nog een geit, in mei eindelijk iemand gevonden die geiten voor een normale prijs verkoopt (helaas zijn de prijzen nogal opgeslagen en zal ik ook de prijs op de website moeten verhogen). Danku Linda voor de tip en vele hulp! De eerste geit hebben we gedoneerd aan een Keniaanse vluchtelingenfamilie: Lenke en rok-knabbelende geit. De mensen op straat vonden het hilarisch: een muzungu met een geit op wandel. 3 van de 4 zonen met geit Thomas en Eunice, superlieve mensen die me al met vanalles geholpen hebben. Gehele familie en Lenke (voor het geval je me niet herkent aangezien ik al zooooo bruin ben ;) ) De tweede geit hebben we geschonken aan "Aunt Louise School", voor kinderen met een handicap: Kennis maken met de andere geit Aunt Louise

Het is een tijdje geleden dat ik nog geschreven heb, maar ja, ons moeder is hier nu, wat heel tof is om iemand te hebben om tegen te kletsen en brainstormen! Vorige week lag het internet ook plat, ZOT werd ik daar van. Dan merkt een mens hoe verslaafd je bent aan deze vorm van communicatie (ikke toch). Ons moeder heeft hier ondertussen mijn Oegandees sociaal netwerk vergroot. Ze gaat wandelen hier in de buurt en doet praatjes met de mensen. Gisteren ben ik voor de eerste keer mee geweest, assesment doen van alle vragen. Want uiteraard willen ze allemaal naar Belgie of geld voor school of nog iets anders. Hmm, niet gemakkelijk, zeker niet omdat ze hier kunnen wenen op bevel, dus die beginnen nog maar net uit te leggen in hun beste engels wat hun verhaal is en de tranen staan al in hun ogen.. Dat maakt het moeilijk, hoewel ik het nu heel goed gezien heb dat het bedoeld is om empathie op te wekken. Wat het ook moeilijk maakt is dat het zo'n klein gemeenschapjes zijn. Iedereen we...